Alleen maar ambitie bleek aanwezig op deze alweer 23^e editie van het internationale tornooi van LBC. Een laatste keer in zijn gekende stijl, badminton – feestje – badminton. Volgend seizoen verdubbelt de capaciteit van het nieuwe sportcomplex immers en wordt het concept ongetwijfeld badminton – badminton – feestje – feestje – badminton – badminton. Kwestie van uw prioriteiten enkel wat te benadrukken. Er werd op het tornooi heel wat gezwoegd. Naast al dat gezwoeg werd er ook tijd gecreëerd om meteen het nieuwe spelsysteem uit te testen. Met wat geluk werd centercourt gemeden. Anders was dit ongetwijfeld niet aan de aandacht van de toernooileiding ontsnapt. En had men het onbegrijpelijk half uurtje vertraging op wedstrijdschema zorgeloos verijdeld. Helaas dus. Voortaan spelen echte mannen naar 3 winnende games en minstens tachtig minuten spelvreugde. Allemaal goed voor een kwartier inslaan en meer dan een uur gezwam. Kwestie van uw aanvangsuur wel degelijk nuttig te maken. Mannen met ambitie, ze bestaan. Als de vrouwen vervolgens nu nog naar 1 winnende game willen spelen, dan is iedereen een beetje tevreden en kan er nog vroeger gefeest worden. Ook de toernooileiding hoeft zich dan nooit zonder enige reden elfendertig maal te verontschuldigen voor de opgelopen achterstand. Kwestie van gelijke wensen en kansen te respecteren. Democratie haalt steeds de bovenhand.

Ook in volle avondglorie bleek Lokeren top te zijn. Het halfuurtje parkingzoeken bleek alweer de mateloosheid af te tasten. Evenals een nog frieten bakkend frituur na 23u het waanbeeld tartte. Maar al een geluk dat we in één van de vierentachtig pitabars terecht konden. Heel wat diversiteit werd waargenomen. Voornamelijk dan de verschillende soorten pita’s. Maar het meest diverse doch trefzekere bleek de ‘pizza curry’. Maar voor een pizza opteer je best toch maar de betere pizzazaak. Het is van horen zeggen. Vraag maar aan Van Gastel. Volgend seizoen pakt LBC vast en zeker weer uit met een gepaste afterparty. DJ’s MC en JP zorgden dit jaar alweer meermaals voor stelletjes swingende discoballen, glinsterende badmintongrieten en rondvliegende hoeveelheden gerstenat. Al kan hier ook het speeksel van een naar meer drank solliciterende VDPutte iets mee te maken hebben. Kortom, Lokerse is een modale stad, gekenmerkt door frivoliteit en een bijzonder laag werkloosheidspercentage. Met de geïmproviseerde cateringinfrastructuur dito personeel daaraan toegevoegd, ontstaat er ook dan weer een sfeertje zoals je ze in badmintonwereld alleen ’s nachts aan de ware lijve kunt gewaarworden. Volgend jaar zijn we er dus weer bij, met meer foto’s, met meer feestverdrijf en nog meer viersetters.  Eén woord: HOE-RA!

Danlie, dat staat gelijk aan Danny en Lieve. Of hoe clubs midden jaren ’80 boven het doopvont werden gehouden. Geen Vind (DEN), Billy Abts (BEL), Skov (Den) of Nottelman (NED) in Sporthal Meulenbroek. Geen Supermannen in Hamme. Sterke jongens of andere Limburgse Jan Spieren moesten zich wel naar Dropshot spoeden, want daar ging het in de hoogste reeks om de knikkers, de Mastertickets. Nees’ kompas kent al een geluk geen hinder van een te grote magnetische declinatie, en deed dus wat ie moest doen. Net als 240 andere gegadigden werd er afgezakt naar de buren in Hamme met als enige doel zich amuseren. Dat lukte, zelfs in het enkelspel. Op de zaterdagse markt van Hamme werd er alleen maar meer warm gelopen. Een stel kippenbillen om jaloers op te zijn, geflankeerd door een bakje vetzakkerige ‘Belgiesche fritten’. Voor slechts € 2.70 kunt ge klaarblijkelijk niet sukkelen, laat staan honger lijden. Er is niks beter dan een dergelijk degelijk en hecht voedingssupplement. Als een blok (op uw maag?) de baan op.

En op die baan niet alleen jong en onervaren geweld. In de schaduw van de eerder vernoemde vierkoppige bende atleten, zouden naast de kampioenen in Limburg, ook enkele, zij het iets meer bescheiden kampioenen aantreden in Danlie. Thomas Maes (Vlaams Kampioen Gemengd Dubbel B), Jordy Van der Sypt (Provinciaal Kampioen Heren Dubbel B), Kristof De Caigny (voormalig Vlaams Kampioen B en A-speler) en Davy Van De Putte (Zaffelaars Kampioen zwanzen en titelverdediger in de Vicaris Cup). Eén voor één spelers die de sport met de juiste pupilscherpte gadeslaan. Kortweg, Hamme was alweer een gezapig verdrijf van zweetlossers en bananenslikkers. Tussendoor voldoende selfmade smosjes en cakes verkrijgbaar om u zonder honger de baan op te laten gaan. De geïmproviseerde kantine was indrukwekkend een schot in de roos. De faciliteiten in en rond Meulenbroek kenden dan weer zijn gelijke niet. Met Nees als lokaal gids en padvinder, al dan niet gewenst in de bosjes, kwam dit allemaal goed. De vraag is voor wie. Het mag duidelijk wezen. Hamme kende alweer open grenzen. Geen Klaagmuur, wel een kaaimuur. In tussentijd werden op de Durme de bootjes gelost, op de dijk werd een meute wielertoeristen verwelkomd, in de fuifzaal dan weer konden de plus dertigers hun beste beentje voorzetten. En de badmintonners, die kwamen gans het weekend probleemloos aan hun trekken. Vraag maar aan De Witte. Tom was alweer toe aan zijn 25e tornooi dit seizoen. En het is lang zijn laatste nog niet. Voor deze jubileumeditie werd het woord ‘alsjeblieft‘ zelfs ontegensprekelijk uitgesproken. En vlot. Dank hiervoor.

Haast zouden we de knaller van het tornooi mislopen. Wie de grote opvolger werd in de strijd om de felbegeerde Vicaris Cup. Dat moeten we u echter onthouden. We moeten u namelijk, helaas, de naam van de lokale held schuldig blijven. Met reden, want zonder Vicaris geen Cup. En zo is het wonder geschied. Van De Putte gaat alweer een jaar buZZe geven om zich opnieuw klaar te stomen. ’t Is eens iets anders dan Peirdewursten man te maken. Training loont. Prestatiegericht zijn, dat kan in Hamme. Met Danlie werd het Wase badmintonseizoen alweer goed op gang geklopt. In april is het elke week er immers dik op. En zo is het seizoen half april alweer in een nieuwe dimensie verzeild. Pretpark Meulenbroek, het was me een waar genoegen!

Het slaan van een goeie backhand is voor veel (jeugd) spelers dikwijls de achillespees bij uitstek.

“speel een snelle clear op haar backhand, volg deze op naar het net, en als hem terugkomt, tik hem af…”. Het is een tactiek die door vele coaches wordt toegepast bij (jeugd) wedstrijden. Moest er voor elke gelijkaardige coaching, 1 euro gegeven worden aan de hongersnood in Afrika… ik denk niet dat dat probleem nog actueel zou zijn.

Je hoort het echt bijna bij elke single-coaching, en jammer genoeg zorgt het nog voor een direct resultaat ook.

Het is natuurlijk niet eenvoudig om op jonge leeftijd reeds een goede backhand te kunnen slaan. Met goed bedoel ik dat je de variatie hebt om te kunnen clearen, droppen, crossdrop’en, driven… simpelweg omdat het een zeer technische slag is waar snelheid van uitvoering, krachten timing voor nodig is.
Toch zijn er mogelijkheden om met 1 backhandslag uit de verdrukking te geraken: de pull backhand.

Zo technisch als een backhand clear is, zo statisch is een pull-backhand dan weer (en dan bedoel ik enkel maar de slag zelf). Daardoor is hij dus zeer geschikt om hem in een paar lessen aan iedereen aan te leren. Het is een slag die op het gebied van tijd-rendement absoluut mijn favoriet is.

De techniek van de pull backhand slag

Het slaan van een pull backhand bestaat uit volgende elementen:
- Snel bewegen naar de shuttle om zo ideaal de slag te kunnen starten en ook opvolgen
- Een correcte uitvoering van de slag
- Snelheid van uitvoering
- Opvolging met het racket (wel doorzwaaien)
- Positie waarnaar we de shuttle slaan

Snel bewegen

Wat we bij veel spelers kunnen vaststellen is dat wanneer ze de beslissing hebben genomen om een backhand te slaan, ze de snelheid van hun voetenwerk gaan aanpassen aan de tijd die ze beschikbaar hebben. Hiermee wil ik zeggen dat ze op die snelheid gaan bewegen zodanig dat ze zo uitkomen dat ze hun racketvoet kunnen zetten op het moment dat ze de shuttle slaan. Veel spelers zetten hun voet dan ook nog eens zeer krachtig neer. Ook wanneer er veel tijd beschikbaar is, zie je dit gebeuren. Voor het slaan van een goede pullbackhand maar vooral voor de noodzakelijke opvolging willen we zo snel mogelijk naar de shuttle bewegen zodanig dat we onze voet kunnen neerzetten vóór we slaan. De perfecte pull backhand slag begint namelijk met het afzetten van de racketvoet, waaruit de slagbeweging dan volgt.

Correcte uitvoering en opvolging racket

We zijn snel naar de shuttle bewogen en staan met ons racketvoet uitgestapt naar de backhand hoek. De voorbereiding van de pull slag is dezelfde als een gewone backhand, arm en elleboog tegen het lichaam. De hoek tussen boven- en onderarm is +- 90° en de hoek tussen onderarm en racket is ook +- 90°. De grip neigt naar een forehandgrip maar is afhankelijk naar waar we de shuttle willen slaan. Maar dus voorlopig houden we het op een forehandgrip. De slagbeweging is vrij simpel en is eigenlijk zelfs geen slagbeweging. Het is niet meer dan het openzwaaien van de arm (een halve cirkel), waardoor je racket eindigt in een forehand positie (arm niet helemaal gestrekt naast het lichaam).

Ook nu blijft de hoek tussen je onderarm en je racket 90°. In de pull slag wordt dus geen enkele ‘slag’ beweging gemaakt. Zodoende is er ook geen kort ‘slag’punt (wat je dus wel krijgt bij een rotatie van de voorarm zoals bij een gewone backhand) maar je trekt eerder de shuttle over het net, door hem als het ware even mee te begeleiden op de snaren van je racket.
Belangrijk is dat we deze slag beginnen met het afzetten van de racketvoet. Je zet af en nadat je je lichaam in beweging hebt gezet (een rotatie terug naar voren over de niet-racket voet) zet je de beweging voort door het openzwaaien van je arm. Het openzwaaien en het neerkomen eindigen quasi gelijktijdig. Het racket eindigt in de positie waar je de shuttle zou raken in een iets te laag geslagen forehandclear.

Snelheid van uitvoering en positie

Het opendraaien gebeurt snel, zodanig dat we een snelle drop krijgen. We willen absoluut een trage drop vermijden, en kiezen dus voluit voor een snelle drop naar het midden. De shuttle moet minstens achter de service lijn landen (lengte) en bij voorkeur tussen de forehand en de backhand van de tegenstander (breedte), op het lichaam dus. De vlucht moet een rechte lijn zijn en dus geen booglijn , zoals bij een trage drop.

Een strakke pull backhand speel je naar het midden.

Waarom een snelle drop?

We gaan er even vanuit dat iedereen een perfecte trage drop kan spelen. De situaties waarbij de drops meermaals niet scherp zijn en dus de tegenstander al staat te wachten om af te tikken laten we even buiten beschouwing…

Je ziet het op alle niveaus in België. Spelers worden weggedrukt op hun backhand en kiezen dan voor een trage drop rechtdoor.
Het spelen van een trage drop zorgt ervoor dat de tegenstander tijd heeft om naar het net te komen en de drop hoog te nemen. Hierdoor kan hij jouw drop heel scherp aan het net terugleggen met de nodige spin, of cross kort. Je zal heel snel moeten zijn, en als je er geraakt zijn je mogelijkheden beperkt. Je kan enkel nog een hoge lob spelen en blijft zo in de verdediging. Resultaat: je hebt je moeten haasten om nog steeds in de verdediging te zitten (zelfs als je dus een perfecte drop gespeeld hebt). Dit geldt zowel voor de drop rechtdoor als voor de crossdrop.

En waarom een drop naar het midden?

als je ervoor kiest om een drop rechtdoor te spelen zet je 3 hoeken open voor je tegenstander. De meest gevaarlijke is de cross netdrop. Zelfs op hoog niveau (Lin Dan, Gade, …) zie je dat wanneer de drop rechtdoor niet genoeg gecamoufleerd wordt, de tegenstander kan scoren met een crossnetbal. Die is dus levensgevaarlijk. Maar ook voor de steekdrop rechtdoor en de snelle crosslob leg je de rode loper uit. Er zijn dus drie mogelijk echt open hoeken. Je weet dus niet wat je kan verwachten en die hoeken liggen ook nog eens maximaal uit elkaar.

Wat zijn dan de voordelen van een snelle drop in het midden.

1. Een snelle drop heeft twee voordelen:
a. Ten eerste heeft de tegenstander nu geen mogelijkheid om een steeknetdrop te gaan doen. Als je hij een korte bal wil terugleggen zal hij een push doen. Deze komen ook terug tot aan de servicelijn. Je moet dus een pak minder ver lopen dan bij een steekdrop, en je houdt zelf meer mogelijkheden open om te retourneren dan enkel maar een hoge lob.
b. Door deze snelle drop in het midden te spelen krijg je twee zaken. Ten eerste kan de tegenstander een moment van twijfel hebben omdat hij moet gaan kiezen tussen forehand en backhand. Anderzijds geef je hem nu geen enkele echte hoek. Hij speelt een shuttle vanuit het midden en dus kan je altijd onderscheppen. De hoeken die jij nu moet verdedigen liggen minder ver uiteen.
2. door het openzwaaien van het racket dekken we ineens de lob naar de forehand volledig af. Je merkt dat als je de pull backhand gaat spelen, je moet er wel voldoende snelheid insteken, dat de reactie van veel tegenspelers zal zijn om een snelle lob op je forehand (cross dus) te spelen. Als je goed openzwaait sta je hier dus op te wachten en kan je een snelle drive of smash (afhankelijk van de hoogte van de lob) spelen op de backhand van de tegenstander (indien deze spelers ook rechtshandig is). Je draait in twee slagen de situatie dus helemaal om. Je verlegt het spel van druk op jouw backhand, naar druk op de backhand van de tegenstander in twee slagen.

Wat dan als hij een push ball speelt? Omdat we dus snel voetenwerk hebben toegepast en de slag begonnen zijn met het afduwen op de racketvoet, zijn we nog voor de shuttle over het net is naar de tegenstander klaar in positie om eventueel naar voren te gaan. Doordat we die snelle drop spelen, krijgen we een pushbal terug die ook achter de serveerlijn zal vallen en die we dus met one step kunnen gaan halen. Vanuit deze positie hebben we nog alle mogelijkheden.

Hetgeen hierboven geschreven staat is een slag die elke speler aangeleerd kan krijgen en die ook bij de jeugd door alle trainers zou aangeleerd moeten worden.
Op het BADCOACH SUMMERCAMP zal deze slag zeker aan bod komen. Ondanks het feit dat niet ik de trainingen zal opstellen maar dat alle coaches dat individueel zullen doen, gebaseerd op de spelers die ze training zullen geven, ben ik er zeker van dat dit aan bod zal komen, gewoon omdat veel spelers zoveel last hebben met hun backhand.

Ik kan me voorstellen dat het niet voor alle trainers even eenvoudig is om op basis van bovengeschreven artikel dit in de praktijk te gaan omzetten. Op het Badcoach Summercamp wil ik daarom een aantal trainingsvideo’s gaan maken. Video’s die moeten dienen als voorbeeld om trainingen verder te gaan uitbouwen. Trainers die de opleiding zullen volgen tijdens het Summercamp zullen in de praktijk alles kunnen meemaken. En zullen dus zaken zoals de pullbackhand van toptrainers uitgelegd krijgen. Voor de ongelukkigen die er niet geraken zullen er dus na de zomer een aantal video’s beschikbaar zijn om zich op te baseren. Dit is uiteraard niet hetzelfde als het zelf meemaken, maar het zou toch een basis moeten kunnen vormen.

Mensen die alsnog willen deelnemen aan het Badcoach Summercamp 2012 kunnen voor meer info of inschrijvingen mailen naar roel.vanheuckelom@telenet.be
Dankzij onze samenwerking met Carlton zal er ook voor trainers een CARLTON AEROFLOW UNISEX LONGSLEEVE SHIRT voorzien worden.
Zowel voor trainers als voor spelers zijn er nog enkele plaatsen beschikbaar…

Roel Van Heuckelom

Een dag boordevol sport en fun

Op Zaterdag 28 april organiseren wij in de Tennishal van de Blaarmeersen een recreatief Racketlontornooi dat voor iedereen boven de 16 jaar toegankelijk is. Racketlon is de combinatie van tafeltennis, badminton, squash en tennis.

Aangezien deze sport nog in zijn kinderschoenen staat voorzien wij van iedere sport korte initiaties, begeleid door deskundige sporters. Deze zullen van start gaan voor aanvang van het werkelijke tornooi.

Vervolgens nemen de sportieve Vlamingen het tegen elkaar op in het effectieve tornooi. Dit sportieve concours zal opgedeeld worden in twee delen. Als intermezzo wordt een korte demonstratiematch voorzien, waarbij hoogstwaarschijnlijk de beste racketlonspeler van België het in een tennismatch zal opnemen tegen een BV.

Uiteraard werd ook het kind in ons allen niet vergeten. We zullen een Wii Racket Sports plaatsen zodat de deelnemers die even geen match hebben zich op een aangename manier kunnen bezighouden.

Nadien kan er gezellig bijgepraat worden met een heerlijke paella en een verfrissend drankje op een door ons voorziene locatie op wandelafstand van de Tennishal in de Blaarmeersen.

Het goede doel

Het Kinderrevalidatiecentrum van het UZ te Gent begeleidt en behandelt kinderen tussen 0 en 16 jaar bij wie locomotorische en neurologische problemen het dagelijkse functioneren belemmeren.
Oorzaken zijn o.a. een hersenziekte of -beschadiging, ruggenmergletsels, spier- of gewrichtsaandoeningen, orthopedische problemen, internistische of analoge problemen.

De professionele medewerkers van dit revalidatiecentrum doen dagelijks hun uiterste best deze kinderen zo goed mogelijk te begeleiden. Om hun revalidatie zo aangenaam maar ook zo snel mogelijk te laten verlopen worden tal van activiteiten georganiseerd, zoals revalidatie met dolfijnen, keukenactiviteiten en hippo- en hydrotherapie.

We garanderen u dat iedere euro winst van Rack’IT integraal naar het Kinderrevalidatiecentrum van het UZ te Gent zal gaan. Door ons evenement te sponsoren zorgt u er dus niet enkel voor dat de naam van uw organisatie gekoppeld zal worden aan dit goede doel, u steunt ook rechtstreeks het Kinderrevalidatiecentrum met uw bijdrage; een win-win situatie dus.

Alvast bedankt!

Met vele sportieve groeten,

Het Tribasports Team

tribasports@gmail.com